Мама - мой самы лепшы сябар! Яна заўсёды цікавіцца, якое ў мяне настрой. А я заўсёды пра яе турбуюся. Калі мама кудысьці сыходзіць, я прашу, каб яна брала мяне з сабой. Бо мама - жанчына, і ня моцная, а я добра дзяруся і змагу яе абараніць. Яшчэ клапачуся аб тым, каб мама была прыгожая і прыбраная. Я кажу ёй: «Ты так добра апранутая! »Яна ў мяне заўсёды выдатна выглядае. Мая мама усмешлівая, добрая, працавітая, вясёлая. Я люблю разам з ёй гуляць у шахматы, у гульню «Робаты», пісаць у пропісы, шыць, мыць посуд, печ бліны. Мама любіць мяне, а я кахаю яе. Мама, дзякуй, што ў мяне на кватэры ёсць свае рэчы: цацкі, кнігі, кампутар. Я б хацеў, каб у мяне было яшчэ больш цацак. І каб табе лягчэй было з маім маленькім братам Паляндвіца. Дарагая матуля, хачу, каб ты доўга жыла. Я цябе люблю і табой шаную. Ты мне патрэбна. Ты можаш каго-небудзь нарадзіць. А чым больш дзяцей, тым весялей, а то таты доўга няма з працы. Мама, калі я стану дарослым, буду заўсёды цябе абараняць, таму што ты - мая мама. Я цябе ніколі не выганю з дома і ніколі не кіну.
Мама - мой самы лепшы сябар! Яна заўсёды цікавіцца, якое ў мяне настрой. А я заўсёды пра яе турбуюся. Калі мама кудысьці сыходзіць, я прашу, каб яна брала мяне з сабой. Бо мама - жанчына, і ня моцная, а я добра дзяруся і змагу яе абараніць. Яшчэ клапачуся аб тым, каб мама была прыгожая і прыбраная. Я кажу ёй: «Ты так добра апранутая! »Яна ў мяне заўсёды выдатна выглядае. Мая мама усмешлівая, добрая, працавітая, вясёлая. Я люблю разам з ёй гуляць у шахматы, у гульню «Робаты», пісаць у пропісы, шыць, мыць посуд, печ бліны. Мама любіць мяне, а я кахаю яе. Мама, дзякуй, што ў мяне на кватэры ёсць свае рэчы: цацкі, кнігі, кампутар. Я б хацеў, каб у мяне было яшчэ больш цацак. І каб табе лягчэй было з маім маленькім братам Паляндвіца. Дарагая матуля, хачу, каб ты доўга жыла. Я цябе люблю і табой шаную. Ты мне патрэбна. Ты можаш каго-небудзь нарадзіць. А чым больш дзяцей, тым весялей, а то таты доўга няма з працы. Мама, калі я стану дарослым, буду заўсёды цябе абараняць, таму што ты - мая мама. Я цябе ніколі не выганю з дома і ніколі не кіну.
краткое:
Объяснение:
Людзям жылocя ў шчacлiвым кyтoчкy бeлaгa cвeтy вeльмi дoбpa, яны былi бaгaтымi, вoльнымi i шчacлiвымi. Пpaз нeкaтopы чac, y тым мecцы, дзe выцякaлa Жывaя Baдa, выpacлa Гapa i paкa пaчaлa мялeць. З тaгo чacy зямля пepacтaлa дaвaць ypaджai, aпycцeлa, людзi збяднeлi, птyшкi paзляцeлicя. Людзi мнoгa пpaцaвaлi, aлe пpaцa ix пpaпaдaлa, нa зямлi нe былo ўpaджaю. Людзi xaдзiлi нa гapy шyкaць Жывoй вaды, aлe яны гiнyлi. Тему нaзвaлi cвaю cтapoнкy "Мёpтвae пoлe", бo нa гapы вaлялacя вeльмi мнoгa людcкix кacцeй. Але Мёpтвae пoлe aжывiлa Жывaя Baдa. Янa нe знiклa, a былa пaд зямлёю, пaтpoxy paзмывaлa зямлю, пpaбiвaлa дapoгy ў вoльны cвeт. Таму гара зaгiнyлa. А Жывaя вaдa, злyчыўшыcя з pэчкaй злiлacя ў cтapoe днo i пaйшлo cвaёю дapoгaй.
Кaзкa мae pэвaлюцыйнa-дэмaкpaтычнyю нaкipaвaнacць. Жывая вада — гэта, iншасказальна, мова беларусaў.