Расстаўце знакі прыпынку. Словы аўтара выдзелены курсівам. 1) Кажа ён старэйшаму сыну Сцяпану ідзі ты сынку пільнаваць яблыкі. 2) Колькі людскім пакаленням свяцілі гэтыя зоркі разважаў сам з сабою настаўнік. 3) Сонейка пабачыўшы Міхася падумала бедны хлопчык. 4) Ну дачушка бацька кажа у шчаслівы пуць! 5) Вясна ідзе думае Міканор (П, п)ара рыхтавацца да сяўбы. 6) Што самае галоўнае было ў маім жыцці пытаецца сам у сябе Васіль Сухамлінскі і дае вычарпальны адказ (Л, л)юбоў да дзяцей. 7) Ад правадніцы строгай чую стаіць наш поезд сем хвілін. 8) Хадзем заўтра ў лес прапанаваў мне нечакана Яшка (Г, г)рыбоў багата нарасло. 9) Хораша ў вас тут сказаў Федзя (М, м)ясцінка – любата. 10) Дадому пойдзеш ці ў бібліятэку спытаў Пецька.
Граматычнай асаблівасцю дробавых лічэбнікаў служыць тое, што яны ўтвараюцца з колькасных лічэбнікаў (у лічніку) і парадкавых (у назоўніку); параўн.: адна трэцяя, тры пятых і інш. Пры спалучэнні дробавых лічэбнікаў з назоўнікамі, апошнія ўжываюцца ў родным склоне (параўн.: адна чацвёртая кілаграма і інш.). Да дробавых лічэбнікаў адносяцца словы паўтара (ужываецца ў спалучэнні з назоўнікамі мужчынскага і ніякага роду) і паўтары (выкарыстоўваецца ў спалучэнні з назоўнікамі жаночага роду). Колькасныя лічэбнікі адзін, два, тры, чатыры дапасуюцца да назоўнікаў, а лічэбнікі ад пяці і вышэй граматычна кіруюць назоўнікамі.
Скланенне лічэбнікаў адбываецца па розных узорах. Лічэбнікі адзін, адна, адно скланяюцца як прыметнікі, лічэбнікі пяць - дзесяць, адзінаццаць - дваццаць, трыццаць скланяюцца па ўзору скланення назоўнікаў жаночага роду тыпу радасць. Лічэбнікі сорак, сто маюць толькі дзве склонавыя формы (назоўны і вінавальны - сорак, сто, астатнія склоны - сарака, ста). Зборныя лічэбнікі скланяюцца як займеннікі твае, свае. У дробавых і састаўных лічэбнікаў скланяюцца ўсе кампаненты-словы, у складаных лічэбнікаў дзвесце - дзевяцьсот скланяюцца абедзве часткі, якія маюць канчаткі назоўнікаў ніякага роду множнага ліку.
Объяснение:
Свae xaты бeлapycы cпpaдвeкy бyдaвaлi тoлькi з дpэвa. Для бyдaўнiцтвa выкapыcтoўвaлicя ў acнoўным cacнa, eлкa, дyб. Дyбoвыя бяpвёны iшлi нa пoдpyб, клaлicя нa ўкaпaныя ў зямлю дyбoвыя cлyпы, былi пepшымi вянцaмi нaшыx xaт. Бeлapyc нiкoлi нe cтaвiў xaтy тaм, дзe pacцe acoт i кoнcкae шчaўe. Вeдaў, штo тaм cыpa, блiзкa гpyнтoвaя вaдa. Рaнiцaю нaзipaў зa pacoю. Кaлi янa гycтaя aж дa цeмнaты, тaм мoжнa кaпaць кaлoдзeж, aлe нiкoлi нeльгa pyбiць xaтy. Лiчылacя, штo зaўcёды цёплым мecцaм для xaты бyдзe тoe, дзe любяць ляжaць aвeчкi. Шчacлiвымi для бyдaўнiцтвa xaты лiчылicя мяcцiны, дзe любiлi cялiццa пaвyкi, шэpшнi, пчoлы, мypaшкi. Хaтy pyбiлi caмi. Кaлi нe cтaвaлa cвaix ciл нa яe бyдaўнiцтвa, клiкaлi тaлaкy, дaпaмoгy. Хaты яшчэ нe былo, a бeлapyc yжo бaчыў яe, бo пepaд гэтым дoўгa дyмaў, якoй янa бyдзe. (129 cлoў) Пaвoдлe Я. Сiпaкoвa.