Сделать анализ стиха "мацi" нiл гiлевiч.
я ўзыходжу на двор,
я кажу ёй: «са святам! » —
i цалую знаёмыя родныя вусны,
i бяру пад руку,
i іду з ёй у хату,
дзе ад прыпечка б'е
дух гарачы капусны.
я гляджу ў яе вочы,
што свецяцца шчасцем,
гладжу рукі сухія,
прапахлыя зеллем,
i хілюся да
а трэба б упасці
перад ёю — нядужнай, сівой —
на калені
вочы маці!
у доўгія зімнія ночы
вы над намі
вясёлымі зоркамі ззялі,
вы ў нясцерпнай дрымоце
зліпаліся, ночы.
i ўсё ж усміхаліся нам,
забаўлялі
рукі маці!
вы ў працы не зналі прынукі,
вы насілі штогод
мазалі, як бабіны,
вы аж нылі увечары,
мілыя рукі,
спавіваючы нас
перад сном галубіным.
сэрца маці!
наш боль быў тваім,
he іначай,
сорам наш
ты насіла вялізарным горам,
кропля ж кожная
радасці светлай дзіцячай
напаўняла цябе,
разлівалася
а цяпер ёй —
адно б на сынка
жаль, і горыч, і боль
мне душу працінае:
як жа позна,
як позна — любімыя дзеці —
мы няўдзячнасць сваю
разумець
1.
тэма, ідэя.
2.
форма.
3.
від лірыкі.
4.
вобразныя, выявленчыя, скобкі.
5.
адносіны.
гэты аерш- споведзь сына. да маци звяртаецца дарослы сын. енто передае свае пачуцци, клопат и гаворыць пра тоесть, што павинен рабиць кожны сын урпсци перед маци на калени