Сабақтың тақырыбы: Қорқыт. «Байбөрі баласы Бамсы-Байрақ туралы жырдың» тақырыбы мен идеясы. Қазақ даласында Қорқыт туралы аңыздар көп. Қазақ аңыздарындағы Қорқыт – халықтың кемеңгер ұстазы, ақылшысы, кеңес беретін данасы. Оны қазақтар «Қорқыт ата», «Қорқыт әулие» деп атап кеткен. «Қорқыт ата кітабы» – аңыздардың жинағы. Бұл кітаптың Дрезден қаласында және Италияда қолжазба күйінде сақталған нұсқалары бар. Бізге жеткен Қорқыт ата кітабындағы «Байбөрі баласы Бамсы-Байрақ туралы жырдың» тақырыбы туған елін қорғау болса, идеясы ата-ананы құрметтеуге, лайықты ұрпағы болуға, туғандарын қорғай алатын батыр, адамгершіліктен аттамайтын, уәдеге берік әрі әділетті болуға үндейді. Оғыз-қыпшақ заманында шыққан «Байбөрі баласы Бамсы-Байрақ туралы жырдың» ноғайлы дәуірінде дүниеге келген «Алпамыс батыр» жырымен ұқсастығы бар. 1870 жылы қазақ арасынан жазып алынған «Қозы Көрпеш – Баян сұлу» жырындағы Қозының кей мінездерін Бамсының, кейде Алпамыстың бойынан да көреміз. Ғалымдардың айтуынша, «Қорқыт ата кітабының» жалпы хатқа түскен кезеңі шамамен ХV-ХІV ғ.ғ. деп болжанады, дегенмен жыр ХІІІ-ХІV ғасырдың тілдік ерекшеліктерін де сақтап қалған. Этторе Россидің дәлелдеуі бойынша, Қорқыт жырларында кездесетін көптеген толғаулар, Күлтегіннің басына қойылған құлпытастағы жазу – бұлардың бәрі қазақ эпостарының негізі. Ол Алпамысты алғашқыда Қорқыт жырларының құрамдас бөлігі болған, кейіннен үлкен эпосқа айналған туынды деп есептейді. Әке-шешесінің бір перзентке зар болуы, ұлдық артынан қарындастарының еруі, батырға лайық достары, әулиенің бата беруі, ғашық болған тағы бір қыздың батырға көмектесуі сияқты эпизодтар екі жырда да бірдей кездеседі. Жырлардың өн бойынан сол заманның тарихын көруге болады. Жырлар өте ерте заманнан келе жатқан уақиғаны баяндау болғандықтан, әр заманның бір белгісі жыр сюжетіне еніп кетуі мүмкін. «Алпамыс батыр» жырында XVII – XVIII ғ.ғ. қалмақ шапқыншылығына қарсы соғысады деген жерлері бар. Ғалым Қорқыт жырларының оғыздар мен қыпшақтар ортасында VІІІ-ІХ ғасырларда дүниеге келгенімен, оның хатталғанға дейін (ХV-ХVІ ғ.ғ.) ұзақ уақыт түзілу, жинақталу, циклдану үдерістерін басынан өткерген дейді. Анықтаманы сәйкестендір. Шығарманың идеясы – 1.шығарманы оқырманға таныстыратын кіріспе 2.шытырман оқиғалы шығарманың шешілетін тұсы 3.жазушының суреттеп отырған өмір құбылысы туралы айтқысы келген ойы, көзқарасы, берген бағасы
М: Как хочет так пусть и учиться!*икает*
У: У нас высшее заведение, это неприемлемо!
М Мы уходим!
М: Сын пошли!
*М и С встают*
У: Что вы себе позволяете!?
У: Ваш сын в плохих руках!
У: Он не должен быть с вами!
М: Он останется со мной *икает*
У: Я имею право позвонить в службу опеки и у вас заберут родительские права!
М:Не имеете
У: Ещё как имею!
У: Сейчас возьму и позвоню!
М: Не звоните!
М: Он всё что у меня осталось после смерти мужа
У: Я бы не звонила если бы вы были бы ответственной.
М: Давайте спросим у него чего он хочет?
С: Яяя
У- Что ты хочешь остаться с ней или уйти от неё.
С: Я хочу остаться!
С: она моя родня и всё что у меня осталось после смерти папы!
С: Я никогда её не брошу!
У: Хорошо тогда вы больше не учитесь у нас!
М: Мы пошли!
У: ладно оставайтесь! но если он подтянет учёбу!
М: мы согласны!
с- сын
м- мама
у- учитель
Для получения конической детали вначале полукруглой стамеской осуществляют черновое (грубое) точение конуса с припуском 5...8 мм на чистовую обработку. Удобнее и чище точится заготовка с большего диаметра к меньшему. Волокна древесины при этом хорошо подрезаются и не задираются. Так как коническую заготовку надежнее крепить на трезубце своим большим диаметром, то к заднему центру точат меньший диаметр конуса. Выключив станок, вдоль конической поверхности располагают подручник и затем производят чистовую обработку косой стамеской, обтачивая заготовку слева направо. Размеры детали контролируют кронциркулем и линейкой. У фасонных деталей сочетаются цилиндрические, конические, сферические и другие поверхности. Скругления углов называют галтелями. «Галтель» — от немецкого «желоб». До получения фасонных поверхностей заготовке придают цилиндрическую форму, обтачивая ее полукруглой стамеской. Линейкой и карандашом размечают места переходов различных поверхностей. Косой стамеской делают надрезы мест переходов поверхностей на вращающейся заготовке.
Объяснение: