Хутка семдзесят гадоў, як скончылася вялікая вайна. Тады стаяла квітнеючая вясна. На вуліцах абдымаліся незнаёмыя людзі, у радыёпрымачоў выстройваліся чэргі : паслухаць радасныя навіны. Той вясной наш народ пачаў з энтузіязмам аднаўляць руіны страні : ворага прагналі, пара навесці парадак у доме.
Мы не любім воен, таму што іх пачынаюць за свае інтарэсы палітыкі, багацеі або фанатыкі. Але Айчынная вайна называецца Вялікай, бо вялікі быў народны подзвіг. Людзі ваявалі не за палітычныя каштоўнасці, а за свой дом, сад каля яго, за сям’ю. Заканамерна, што перамаглі тыя, хто змагаўся за чалавечыя каштоўнасці. А тыя , хто прыйшоў заняволіць, пацярпелі паразу.
Цяпер усе мы карыстаемся пладамі барацьбы нашых прадзедаў за нашу свабоду ад рабства. А таксама — плёнам іх працы, бо ваеннае і пасляваеннае пакаленне аднавілі прамысловасць, адбудавалі гарады і вёскі, дзе цяпер жывем мы. Веліч народнага подзвігу ў тым, што яго стваралі не для сябе. Людзі ахвяравалі сабой для будучых пакаленняў, для нас. Мы ж, жывучы ў выгодзе, нашмат больш скардзімся на жыццё, чым яны.
Чаму вайна можа навучыць чалавека? Перш за ўсё, цаніць мір і па — братэрску аб’ядноўвацца дзеля яго. Шанаваць магчымасць жыць побач з блізкімі, а не чакаць іх гадамі з фронту. Кахаць і быць з любімымі, а не атрымоўваць « пахаванкі» жаніхоў. Спакойна ісці па вуліцы, а не бегчы хутчэй у бамбасховішча. Купляць у краме свежыя булачкі, а ня пячы хлеб з лебяды
Ветэраны ВАВ могуць расказаць нам, як страшная вайна, наколькі свет лепш. Але іх становіцца ўсё менш . Так давайце ж самі памятаць пра гэта, каб вялікія і малыя вайны засталіся ў гісторыі!
Больш чым паўстагоддзя таму адгрымелі апошнія залпы вайны. Вярнуліся дадому мільёны мужчын, абазнаных ўсе нягоды, якія калі-небудзь даставаліся на долю чалавека І шмат мільёнаў ваенных і цывільных не вярнуліся. Яны засталіся на незлічоных палях бітваў, у попеле концлагерных кремацыйных печаў, на сушы і на дне некалькіх мораў. Ўсюды. Сёння кажуць , што не засталося больш таямніц, і мы ведаем усё пра вайну. Калі мы ведаем усё пра вайну, то адкуль шчымлівая туга, якую адчуваеш , калі гучыць гімн Вялікай Айчыннай. Адкуль боль, ад якой нікуды не падзецца, калі з-пад кучы лапезна — пярэстых сучасных фатаграфій выгляне пажоўклы куток ваеннай фотакарткі, дзе абняўшыся стаяць загінулыя тады і памерлыя зусім нядаўна? І дзе мяжа, якая падзяляе наш шматстайны і дынамічны свет і свет, які застаўся за кадрам кінахронікі тых праўдзівых і жорсткіх гадоў ? Не, апошнія слова пра тую вайну яшчэ не
1 Jismoniy qobiliyati past, kuch-quvvati nisbatan oz; zaif. ◆ -Burnidan tortsa yiqiladigan, kuchsiz, xunukkina kishi — bazzoz Abdulxoliqboy — qoshini chimirib, ingichka, xotinchalish ovozi bilan gapga ara-lashdi. Oybek, «Tanlangan asarlar» .
2 Biror ish qilish yoki ishlab chiqarish qobiliyati, quvvati boshqalardan past, oz; quvvatsiz. ◆ Kuchsiz motor.
3 Iqtisodiy jihatdan kamquvvat, hol-qudrati nisbatan past, oz. ◆ Hukumatga chap berib, kuchsiz xoʻjaliklarning badaniga zu-lukday yopishib olgan mana shunaqa odamlar-ning tanobini tortish kerak. A. Qahhor, «Koʻshchinor chirokdari» .
4 Taʼsir kuchi past; boʻsh. ◆ Kuchsiz dori.
5 Zuhur etish darajasi past, oz; sekin yoki sust yuz beradigan; zaif. ◆ Kuchsiz ovoz. Kuchsiz shamol. Kuchsiz portlash. yat ◆ Doʻllar toʻgʻrisidagi beshinchi chirok; titrab-titrab, un gardi oʻtirgan kichkina shishasidan xira, kuchsiz nur sochib tu radi. A. Qodiriy, «Obid ketmon» . ◆ Kampir kuchsiz xurrak torta bosh-ladi. Oybek, «Tanlangan asarlar» .
6 Oʻz ish-hunarini yaxshi bilmaydigan, qobiliyati past; boʻsh. ◆ Toʻrtinchi sinfning hammasi eng yaxshi oʻqiidigan bolalar boʻlsa ham, oʻqishda.. hamma darslardan kuchsiz, rus-chadan esa hech tayyorlamaydigan Mirzajon Latifiy degan ham bor edi. P. Tursun, «Oʻqituvchi» .
7 s. t. Tarkibida oʻgʻit modsalari kam; unumsiz, oriq. ◆ Yer kuchsiz boʻlganidan keyin, darmonsiz tanga yopishadi-da har xil dard. S. Nurov, «Narvoy» .
Хутка семдзесят гадоў, як скончылася вялікая вайна. Тады стаяла квітнеючая вясна. На вуліцах абдымаліся незнаёмыя людзі, у радыёпрымачоў выстройваліся чэргі : паслухаць радасныя навіны. Той вясной наш народ пачаў з энтузіязмам аднаўляць руіны страні : ворага прагналі, пара навесці парадак у доме.
Мы не любім воен, таму што іх пачынаюць за свае інтарэсы палітыкі, багацеі або фанатыкі. Але Айчынная вайна называецца Вялікай, бо вялікі быў народны подзвіг. Людзі ваявалі не за палітычныя каштоўнасці, а за свой дом, сад каля яго, за сям’ю. Заканамерна, што перамаглі тыя, хто змагаўся за чалавечыя каштоўнасці. А тыя , хто прыйшоў заняволіць, пацярпелі паразу.
Цяпер усе мы карыстаемся пладамі барацьбы нашых прадзедаў за нашу свабоду ад рабства. А таксама — плёнам іх працы, бо ваеннае і пасляваеннае пакаленне аднавілі прамысловасць, адбудавалі гарады і вёскі, дзе цяпер жывем мы. Веліч народнага подзвігу ў тым, што яго стваралі не для сябе. Людзі ахвяравалі сабой для будучых пакаленняў, для нас. Мы ж, жывучы ў выгодзе, нашмат больш скардзімся на жыццё, чым яны.
Чаму вайна можа навучыць чалавека? Перш за ўсё, цаніць мір і па — братэрску аб’ядноўвацца дзеля яго. Шанаваць магчымасць жыць побач з блізкімі, а не чакаць іх гадамі з фронту. Кахаць і быць з любімымі, а не атрымоўваць « пахаванкі» жаніхоў. Спакойна ісці па вуліцы, а не бегчы хутчэй у бамбасховішча. Купляць у краме свежыя булачкі, а ня пячы хлеб з лебяды
Ветэраны ВАВ могуць расказаць нам, як страшная вайна, наколькі свет лепш. Але іх становіцца ўсё менш . Так давайце ж самі памятаць пра гэта, каб вялікія і малыя вайны засталіся ў гісторыі!
Больш чым паўстагоддзя таму адгрымелі апошнія залпы вайны. Вярнуліся дадому мільёны мужчын, абазнаных ўсе нягоды, якія калі-небудзь даставаліся на долю чалавека І шмат мільёнаў ваенных і цывільных не вярнуліся. Яны засталіся на незлічоных палях бітваў, у попеле концлагерных кремацыйных печаў, на сушы і на дне некалькіх мораў. Ўсюды. Сёння кажуць , што не засталося больш таямніц, і мы ведаем усё пра вайну. Калі мы ведаем усё пра вайну, то адкуль шчымлівая туга, якую адчуваеш , калі гучыць гімн Вялікай Айчыннай. Адкуль боль, ад якой нікуды не падзецца, калі з-пад кучы лапезна — пярэстых сучасных фатаграфій выгляне пажоўклы куток ваеннай фотакарткі, дзе абняўшыся стаяць загінулыя тады і памерлыя зусім нядаўна? І дзе мяжа, якая падзяляе наш шматстайны і дынамічны свет і свет, які застаўся за кадрам кінахронікі тых праўдзівых і жорсткіх гадоў ? Не, апошнія слова пра тую вайну яшчэ не
Объяснение:
1 Jismoniy qobiliyati past, kuch-quvvati nisbatan oz; zaif. ◆ -Burnidan tortsa yiqiladigan, kuchsiz, xunukkina kishi — bazzoz Abdulxoliqboy — qoshini chimirib, ingichka, xotinchalish ovozi bilan gapga ara-lashdi. Oybek, «Tanlangan asarlar» .
2 Biror ish qilish yoki ishlab chiqarish qobiliyati, quvvati boshqalardan past, oz; quvvatsiz. ◆ Kuchsiz motor.
3 Iqtisodiy jihatdan kamquvvat, hol-qudrati nisbatan past, oz. ◆ Hukumatga chap berib, kuchsiz xoʻjaliklarning badaniga zu-lukday yopishib olgan mana shunaqa odamlar-ning tanobini tortish kerak. A. Qahhor, «Koʻshchinor chirokdari» .
4 Taʼsir kuchi past; boʻsh. ◆ Kuchsiz dori.
5 Zuhur etish darajasi past, oz; sekin yoki sust yuz beradigan; zaif. ◆ Kuchsiz ovoz. Kuchsiz shamol. Kuchsiz portlash. yat ◆ Doʻllar toʻgʻrisidagi beshinchi chirok; titrab-titrab, un gardi oʻtirgan kichkina shishasidan xira, kuchsiz nur sochib tu radi. A. Qodiriy, «Obid ketmon» . ◆ Kampir kuchsiz xurrak torta bosh-ladi. Oybek, «Tanlangan asarlar» .
6 Oʻz ish-hunarini yaxshi bilmaydigan, qobiliyati past; boʻsh. ◆ Toʻrtinchi sinfning hammasi eng yaxshi oʻqiidigan bolalar boʻlsa ham, oʻqishda.. hamma darslardan kuchsiz, rus-chadan esa hech tayyorlamaydigan Mirzajon Latifiy degan ham bor edi. P. Tursun, «Oʻqituvchi» .
7 s. t. Tarkibida oʻgʻit modsalari kam; unumsiz, oriq. ◆ Yer kuchsiz boʻlganidan keyin, darmonsiz tanga yopishadi-da har xil dard. S. Nurov, «Narvoy» .
8 Kam kaloriyali, yengil.