«И все горожане града Москвы по тому же били челом митрополиту всея Руси Афанасию и всему освящённому собору, чтобы били челом государю царю и великому
Князю, чтобы над ними милость показал, государства не оставлял...
Челобитье же архиепископов и епископов государь царь и великий князь принял на
том, чтобы ему своих изменников, которые измены ему, государю, делали и в чём ему,
государю, были непослушны, на тех опалу свою класть, а иных казнить; а учинить ему на
своём государстве себе опричнину, двор ему себе и на весь свой обиход учинить особый...»
3
Укажите с точностью до десятилетия период, когда произошли описанные в отрывке
события.
ответ:
Укажите название территории, не вошедшей в названное в отрывке вновь «учинённое»
царское владение.
ответ:
у меня впр
Томирис (Тұмар) ханша (ж.ж.с.д. 570-520) — күнгей түркі сақ халықтарының байырғы заманда ел билеген атақты әйел патшаларының бірі. Грек жазбаларында оның елін «массагет» деп атайды. Тұмар ханша есімінің тарихқа еніп, әлемге танылуы Ахемен әулетінен шыққан, «төрт құбыланың тұтас билеушісі» атанған парсының әйгілі патшасы Кирдің (ж.ж.с.д. 558 – 530) Орта Азияға басқыншылық жорықпен келген, «жеңілуді білмейді» деп дәріптелген әскерін ашық шайқаста тас талқанын шығарып жеңуімен тікелей байланысты.
Мемлекетінің аумағын тойымсыздықпен кеңейте беруді ойлаған Кир патша батыс елдеріне аттанбас бұрын әуелі шығыс жағын қауіпсіздендіру мақсатымен күнгей түркі сақтарды бағындырып алуды көздейді. Сөйтіп түркі сақ еліне елші аттандырып, олардың ханшасы, сол кезде күйеуі өліп жесір отырған Тұмардың (Томириске) өзіне тұрмысқа шығуын сұрайды.
Бұл Кирдің түркі сақтармен соғысуға желеу іздеуі еді. Тұмар ханша Кирдің ұсынысын қабылдамай тастайды. Осыны желеу еткен Кир өзінің жау қайдалап жұтынған жаужүрек жауынгерлерін шығысқа қарай қаптатады. Аракс дариясына жетіп, үстінен қалқыма көпірлерді құруды кемелердің кермесінде мұнара қамалдар тұрғызуды әмір етеді.
Өздерін жаулап алуға келген парсылардың әр қадамын алыстан бақылап, біліп отырған Тұмар ханша олардың дариядан өту үшін әуреленіп, көпір салғалы жатқанын естіп, Кирге арнайы жаушы жібереді.
— Мидиялықтардың патшасы! — , дейді жіберген жаушысы арқылы Тұмар ханша Кирге. — Ниетіңнен қайт. Салып жатқан көпірлеріңнің игілігін көрер көрмесіңді өзің де білмейсің. Өнбес істі қума. Өз патшалығыңа бар да, өз билігіңді жүргізе бер, бізді күндеме. Ал егер алда жалда соғыспай қоймаймын десең, онда көпір салып, уақыт өткізіп, әуре болма. Дарияның біз жақ бетіне шығып соғысамын десең, біз үш күншілік жерге кетіп, жол ашайық, ал дарияның өз жағыңда соғысамын десең, сен үш күншілік жерге шегін. Қалауына қарай өзің шеш.
Тұмардың ұсынысын Кир әскери кеңеске салады. Біраз пікір таласынан соң, Лидияның бұрынғы патшасы, сол кезде Кирдің қолындағы мырза тұтқын Крездің ақылымен дарияның түркі сақтар жағында соғысуды ұйғарып, шешімдерін Тұмарға хабарлайды.
Түркі сақтар уәделерінде тұрып, үш күншілік жерге шегініп кетеді. Олардың кеткеніне анық көз жеткізгеннен кейін Кир бүкіл әскерін дарияның арғы бетіне өткізіп, Крездің үйреткен айласымен түркі сақтардың шабылдаушы тобын алдап қолға түсіріп, түгел қырғынға ұшыратады. Осы шабуылшы топтың басшысы, Тұмар ханшаның ұлы Спаргапты (Спаргапис) тұтқынға алады.
Сүйікті ұлы мен шеп бұзар жауынгерлерінің қайғылы хабарын алған Тұмар Кирге жаушы жіберіп, оған өзінің соңғы сөзін жеткізеді.
Қанқұмар Кир! Жеңіске желікпе. Сен менің ұлымды ашық айқаста қару құдіретімен жеңген жоқсың. Шарап ішкізіп, алдап барып, пенде еттің. Енді менің мына ақылымды ал. Айла амалмен біраз жауынгерімді опат еткеніңді қанағат тұтып, менің ұлымды өзіме қайтарып бер де, есен сауыңда жөніңді тап. Егер өйтпесең, Тәңірі атымен ант етіп айтайын, қанға қаншама тойымсыз болсаң да, адам қанын сусының қанғанша ішкізермін!
Бар аңсары біреудің елін шауып, олжаға батып, атағын шығаруға ауған Кир ханша ақылын тыңдамай, өзінің шайқасатынын айтып, Тұмардың жаушысын кері қайтарады.
Тұтқынға түскен Тұмардың ұлы өзінің қандай күйге ұшырағанын мастығы айығып, есі кірген кезде ғана бір-ақ біледі. Кирден аяқ қолын босатуын өтінеді. Қолдан бұғау, аяқтан кісен алынысымен, ол қасында тұрған парсы жауынгерінің қаруын жұлып алып, өзін өзі өлтіреді.
Келесі күні екі жақтың арасында бұрын соңды көз көріп, құлақ естімеген сұрапыл қырғын соғыс басталады. Ақырында далалық ұрыс тәсілін тиімді пайдаланған түркі сақтар парсылардың әскерін түгел дерлік жусатып салады. Қоршауға түсіп, бас сауғалар мүмкіндігінен айырылған. Кирдің өзі де жауынгерлерімен бірге айқас алаңында қаза табады. Тұмар ханша шайқас аяқталған соң, сарбаздарына Кирдің денесін таптырып алып, басын кестіріп, қан толтырылған меске салып тұрып: «Әйтеуір тірі қалдым, сені жеңіп шықтым демесем, жан дегендегі жалғыз ұлымды аярлықпен қолға түсіріп, сен менің түбіме жеттің, жауыз! Енді Тәңірге берген сертімді орындап, басыңды қанға бөктіріп, сусыныңды қандырғаннан басқа амалым жоқ» дейді. Осылайша күнгей түркі сақтар өздерін жаулауға жасанып келген басқыншылардан елінің тәуелсіздігін сақтап қалады. Осылайша Тұмар ханша елбасылық ұлы тұлғасымен, қолбасшылық асқан ерлігімен тарихқа енеді.
Объяснение:
Реформы Солона
В первую очередь он уничтожил все долговые обязательства крестьян перед знатью и приказал убрать долговые камни с их участков. Таким образом, крестьяне перестали зависеть от высшего сословия. Солон освободил всех, кто находился в долгом рабстве, и даже попытался освободить тех афинян, которые были перенаправлены на другие территории.
С тех пор было запрещено брать кого-то в рабство за долг.
Также Солон провел ряд реформ, касающихся назначения должностей серди афинян. Высшие должности, как и прежде, оставались более богатым и знатным людям, но отныне все остальные тоже имели возможность занимать какую-то должность – соответственно количеству продуктов, которые гражданин получал со своей земли, афиняне делились на четыре ранга. Представитель каждого разряда мог служить для государства, и занимать определенную для его разряда должность.
Важным изменением стала нововведенная система народного собрания, на заседаниях которого стали приниматься законы и решаться государственные дела. В собрании мог принять участие каждый афинянин. Также нельзя не отметить важность возникновения народного суда, определяющим условием которого было то, что афиняне всех разрядов были равны перед законом.
Именно реформы Солона заложили основы демократического строя в Афинах, ведь основой демократии, в первую очередь, является власть народа.
Но реформами были недовольны и крестьяне, и знать, конфликты между ними продолжали усиливаться. После отъезда Солона борьба между ними возобновилась, и впоследствии Афинам пришлось пережить ужесточенную тиранию Писистрата. Однако, он не отменил реформ Солона, но во время его правления на государственные должности избирались только его сторонники. После него власть над Афинами была в руках его сыновей, которые оказались жестокими и несправедливыми правителями.
Реформы Клисфена
К власти пришел глава сторонников демократии – Клисфен, и с 509 – 500 года до н.э. провел ряд демократических реформ. Значительные изменения принес «суд черепов», на котором афиняне обсуждали тех, кто угрожал демократии в полисе. Проводилось справедливое голосование, и каждый гражданин писал на выданном ему черепке имя того, кого считал угрозой демократическому строю. Человек, который получал большее количество голосов, изгонялся из полиса Афины на целых 10 лет.
Режим, созданный Клисфеном, был более демократичным, чем при Солоне, хотя он и не смог решить всех проблем противостояния разных разрядов населения. Но борьба жителей Афин за свободу и полноправную народную власть окончательно укрепилась на своих позициях.