3-деңгей. Аңыздың жалғасын жазып, мәтінді аяқтаңдар.<br />Қазақтан басқа түркі халықтарында аз ұшырасатын космогониялық миф-<br />тердің бірі – Жетіқарақшының Үркердің қызын ұрлауы туралы аңыз. Аңыз<br />жұлдыздардың қозғалысын бақылау нәтижесінде кейінгі замандарда пайда<br />болса керек. Қазақ халқында бұл аңыздың бірнеше нұсқасы бар. Бірінде Жеті-<br />қарақшы Үркердің қызын ұрлайды. Үркер қызын қайтарып алу үшін үнемі<br />Жетіқарақшыны қуып жүреді...
Қазақ – намысшыл халық. Қонақтан тамақ үшін ақы алу деген оның әдетінде мүлдем жоқ. Бұл көргенсіздік саналып, ырымға жаман деп есептелген. Расында да қазақ «дастарханы қурап тұр» дегізбеу үшін, өзінің ең дәмді асын қонағына сақтап отырады да, реті келгенде, оны дастарханға қояды. Қазақтың ұзақ сақталып, тек қонақ келгенде ғана дастарханға салатын сыйлы асы – сүрленген ет, қазы, шұжық, жент, құрт, қарынға салынып сақталған сары май, тәтті, тары, қант, шай, өрік-мейіз т.б. «Қонақ асы – қазақтың бөлінбеген еншісі» деген сөз бұрынғыдан қалған. Ерулік, қымызмұрындық, сірге мөлдіретер, соғым басы, көңіл шайы, келін шайы т.с.с. бас қосулардың мақсаты, тілек мүдделері қазақтың меймандостық ниетінен туындаған.
Қазақ – қонақжай халық., көңіл табуға шебер, дос жинауға құмар. Қазақта келген қонақты «құдайы қонақ», «сый қонақ», «арнайы қонақ» деп түрліше атаған. Бұлардың қайсысына болмасын, қазақ, ең алдымен, мал сойып, қан шығарған. Дастарханның қадірлі асы жаңа сойылған малдың бас-сирағы деп есептелген. Өте қадірлі адамға қазақтар тай да сойған.