ответить на вопросы по тексту ол кезде мен едім, апам жастау еді. әкешешеміз мал соңында жүретін. айында-жылында ғана болмаса, бет-жүзін үнемі көре бермейтінбіз. соғыстан кейінгі жылдарда есін жиып, өзілген еңсесі көтеріле бастаған елдің берекелі де бейбіт тірлігі жар жағасында отырған жалғыз үй, әрине, бізге де ортақ. қос бөлмелі шатырланбаған тоқал ағаш тамның маңайы қысы-жазы айғайлап шулаған ң базарына айналатын. біздің үйден тас лақтырым жерден арқырап ағып жатар ағыны қатты бұқтырма жаз шыға ұрып шарласа таба алмас қызыққа толы мекені еді. тоң боп қатқан пимасын, сүңгілесе су болған көйлек- біздің үйге келіп кептіретін. сонда апам менің ғана емес, мұқым ауыл ң абзал анасы сықылданатын. әңгімеде қай кезең суреттеледі? әңгімені кім айтып отыр? кейіпкер неліктен апасын ауыл ң абзал анасына теңеді?
Әдепті болу. Әдеп-қалыптасқан ұлттық мәдениеттің белгісі. Игі әдеттен әдет-ғұрып қалыптасып, одан әдеп пайда болады . «Әдеппен сөйлеп әдеттен» деп, халық сөйлеу мәдениетін талап етеді. «Әдепті бала –арлы бала, әдепсіз бала-сорлы бала» деп, халық әдепсіздікті қатты сынайды. «Көп сөйлеп созбайын, әдептен озбайын » деп , Абай дана көп сөйлеудің өзі әдепсіздік екенін ашық айтады. Мінез әдебі, жүріс-тұрыс әдебі, өнер әдебі, іс-әрекет әдебі, шығармашылық әдеп ұлттық тұлғаның ішкі және сыртқы тұлғаның мәдениетін көрсетеді. Жалпы ұлттық әдеп- ғасырлар бойы қалыптасқан мәдени құндылық болып табылады. Әдепті болу, яғни мәдениетті болу әрбір тұлғаның ұлттық борышы.