Ғылыми фантастика жанрында "Айдағы оқиға" немесе "Жер серіктері туралы оқиға"атты тақырыптың біреуін таңдап алып, ғылыми фантастикалық әңгіме жазып бере аласыздар ма өтініш
Матайдагы кобызшы шал Молыкбай, баларга кобызбен куй тартып ертеги айтып беретин, балалар оны "кайталназшы " деп окинип шал " акел кобызымды дейди " "Ертеги басталды " Баягы баягы атам заманында Бай бопты Баглан деген баягыда Кыстауы Амудария аягында Бир куни олардын туйеси Буаз болады, айели туйени багып отырады, Бирнеше кун отеди, бирнеше ай отеди Туйеси алтын басты кумис арты бота туады, урылар оган кызыгып, в тунде урлап кетеди, ботасын ел аулакка буып тастап, енесин керуенге апарып сатады, туйе оны ансап журеди, ботасын сагынып журеди, туйеси ойлайды, ботасын тауып кашайын ба, оны тун жамылап инген зарлап калсын ба, Ертеги аякталды Осындай ертеги Молыкбай шал айтып береди
Қазақстан жаңалықтары Біз әлеуметтік желіде: СұрақтарЖауапсызҚолданушыСұрақ қоюБлог жазуБлогРадио Бейімбет Майлин айт күндері әңгімесі керек +1 дауыс 124 қаралды Бейімбет Майлин айт күндері әңгімесі керек бейімбет майлинайт кундері Milana778 Оқушы Үй тапсырмасы 5.02.2016 сұрақ қойды Объявление скрыто. 1 жауап +2 дауыс Жақсы Жауап Бейімбет Майлиннің айт күндері әңгімесі: - Айт құтты болсын! - Айтсын, жақсылығы бірге болсын! - Жыл он екі айда бір келген жарықтық «айт» қой, бұл күнді көрген де бар шығар, көрмеген де бар шығар... I Сәске түс. Желсіз тынық ыстық. Азғана мал ауылдың қорасында көлеңке сайын топтанып, көбі салған түтінге ықтасында тұр... ызындаған маса, сона, шіркей есінді тандырғандай... Ауылдың адамының бәрі қыбырлап, ерсілі-қарсылы кезіп жүр. Бәрі де киінген. Жүздерінде әлденедей бір куаныштың белгісі бар. Жер ошақ біткеннің көбінде асылған қазан, ақ көбігі бұрқылдап семіз ет қайнап жатыр... Кәрі-құртаң шалдар, кемпірлер екеу-екеу көлеңкеде отыр. -Жарықтық-ай, бұл күнді де жұрттың көретін күні бар екен-ау!.. Ауылдың орта жеріндегі бір үйдің алдында үйме-жүйме болған кісі. Ішінде кәрілеу кемпірлер, бірен-саран шалдау адамдар да бар... Біреуі пышақ қайрап, бір жігіт семіздеу қызыл өгізді ұстап тұр. Шеттен келген адам: - Құрбандық қабыл болсын, - дейді. - Әмин, айтқаның келсін! - дейді шалдар. - Неғып кеш қалып жатырсындар? - Малдың табылғаны-ақ осы болды... шетінен ұстап соятын бұрынғы дәуір қайда... Жұмағазы Зәйкүлмен шетте сөйлесіп тұр... - Сен шалсайшы, мен кәйтейін. - Қой, ойбай, өзің кір, мен ренжімеймін. - Кір, кемпір, Жұмекең рұқсат берген соң, несіне тоқталасың. - Ия, шын айтам. Шала ғой, мен бұрын да шалып жүрмін ғой... құдай қабыл қылса махрұм қылмас... - Қой, мені әуре қылма... - Неге? - Соны қалай шалатынын да, намазын қалай оқитынын да білмеймін. * * * Алдыңғы қатардағы ақ отаудан бұралып бір келіншек шықты. Басында шетін кестелеген шашақгы көгілдір жаулық. Неше түрлі асыл тұмаршалар қадаған көк пүліш қамзолдың төсі неше түрлі асыл ілгек, алқым баулармен безелген. Тысқа шығып біраз тұрды да: - Еркежан, - деді. Үйден 16-17 шамасындағы бұралған әдемі қыз шықты. Үсті-басы малынып тұр. Келіншек күлімсіреп: - Суға барайық. Айдарлым да келе жатыр екен, - деді. Қыдырып жүрген бір-екі жігіт арт жағынан келіп келіншекті қытықтап қалды. - Қойшы, ибай, ұятты... - Мұнша безеніп қайда барасың... - Айттаймын... - Байы үйде жоқ болған соң құтырып жүргенін көрмеймісің, - деп екінші жігіт күлген болды... * * * Терлеп-тепшіп, үйінің көлеңкесінде ақ текесін сойып жатқан Молдағалидың қасына Уәли келді. - Айт кұтты болсын. - Айтсын... - Немене, сен тоқтынды саттың ба? - Жоқ. - Маған сатшы, әжеме құрбан шалдырайын. - Ақша дабай. - Күз аларсың. - Болмайды. Уәли кеткен соң Молдағали текенің терісін жұдырықтап жатып: - Аштан өлейін деп жүріп, айтта несі бар екен, алдап апарып сойып бір тоймақ қой, - деп күлді... II Ауылдан оңаша, томардың жел жағында үш қара үй тұр. Маңайында қыбыр еткен мал да жоқ, ызындаған маса да жоқ, асылған қазан да жоқ, кезіп жүрген адам да жоқ... Күнбатыс жақ шеттегі үйдің көлеңкесінде, үсті-басы өрім-ерім болып бүкшиіп он екі-он үш жасар бір кыз бала мен бір орта жасты әйел отыр.Жүздері сарғылт, көздері ісіңкі... «Уф!» деп күрсінеді. Әлденені ойлайды... Айдай әлем қуанып жатқан «айт» оған азап секілді. Бар айтатыны: - Сорлады-ау, сорладық-ау... Ауыл жақтан ақсандай басып орта жастағы бір еркек келеді.Киімі алым-жұлым, мойнында дорба. - Қатын, Бәкен қалай? - Не қалайын сұрайсың, сорлады ғой. - Немен, қайтты ма? - Қайтты. Көлеңкеге сылқ етіп құлай кетті, жылады. - Ақыр байдың түбі аштан өлер деген осы екен-ау... Зейнеп ше? - Кірпігі қимылдап жатыр еді, не болғанын білмеймін. - О да өлген шығар. Мойнындағы дорбаны алып жерге тастай берді, ішінде бірдеме бар секілді. - Бірдеме таптың ба әлде? - Мардымды нәрсе жоқ. Тырдай жалаңаш алты-жеті жасар бір ұл, бір қыз бала тысқа шыға келді. Қапшықтан алып жатқан домалақ малдың терісін көріп екеуі бірдей тарпа бассалды. Таласты. - Қойындар, кұрғырлар. Мә, біреуіңе жүректің құлағы бар. - Күнімен жүргендегі әкелгенің осы ма, - деді қатыны. - Е, қайтейін, бермеген соң... мынау текенің ені... Мынау жүректің құлағы... мұны да итке лақтырған жерінен алдым...Жұрттан қайыр кеткен ғой... құрбандарының қанын бер деп едім, Ұлбала бәйбіше айқай салды: «Былтырдан бері асырағаным жетер» деп... не бергенін қайдан білейін... - Ай, сорлысың-ау, мана өзім барғанда ішек-қарнын аршып бірталай нәрсе әкелетін едім, аурудан шыға алмадым ғой...
"Ертеги басталды "
Баягы баягы атам заманында
Бай бопты Баглан деген баягыда
Кыстауы Амудария аягында
Бир куни олардын туйеси Буаз болады, айели туйени багып отырады,
Бирнеше кун отеди, бирнеше ай отеди
Туйеси алтын басты кумис арты бота туады, урылар оган кызыгып, в тунде урлап кетеди, ботасын ел аулакка буып тастап, енесин керуенге апарып сатады, туйе оны ансап журеди, ботасын сагынып журеди, туйеси ойлайды, ботасын тауып кашайын ба, оны тун жамылап инген зарлап калсын ба,
Ертеги аякталды
Осындай ертеги Молыкбай шал айтып береди
СұрақтарЖауапсызҚолданушыСұрақ қоюБлог жазуБлогРадио Бейімбет Майлин айт күндері әңгімесі керек +1 дауыс 124 қаралды Бейімбет Майлин айт күндері әңгімесі керек бейімбет майлинайт кундері Milana778 Оқушы Үй тапсырмасы 5.02.2016 сұрақ қойды Объявление скрыто. 1 жауап +2 дауыс Жақсы Жауап Бейімбет Майлиннің айт күндері әңгімесі: - Айт құтты болсын! - Айтсын, жақсылығы бірге болсын! - Жыл он екі айда бір келген жарықтық «айт» қой, бұл күнді көрген де бар шығар, көрмеген де бар шығар... I Сәске түс. Желсіз тынық ыстық. Азғана мал ауылдың қорасында көлеңке сайын топтанып, көбі салған түтінге ықтасында тұр... ызындаған маса, сона, шіркей есінді тандырғандай... Ауылдың адамының бәрі қыбырлап, ерсілі-қарсылы кезіп жүр. Бәрі де киінген. Жүздерінде әлденедей бір куаныштың белгісі бар. Жер ошақ біткеннің көбінде асылған қазан, ақ көбігі бұрқылдап семіз ет қайнап жатыр... Кәрі-құртаң шалдар, кемпірлер екеу-екеу көлеңкеде отыр. -Жарықтық-ай, бұл күнді де жұрттың көретін күні бар екен-ау!.. Ауылдың орта жеріндегі бір үйдің алдында үйме-жүйме болған кісі. Ішінде кәрілеу кемпірлер, бірен-саран шалдау адамдар да бар... Біреуі пышақ қайрап, бір жігіт семіздеу қызыл өгізді ұстап тұр. Шеттен келген адам: - Құрбандық қабыл болсын, - дейді. - Әмин, айтқаның келсін! - дейді шалдар. - Неғып кеш қалып жатырсындар? - Малдың табылғаны-ақ осы болды... шетінен ұстап соятын бұрынғы дәуір қайда... Жұмағазы Зәйкүлмен шетте сөйлесіп тұр... - Сен шалсайшы, мен кәйтейін. - Қой, ойбай, өзің кір, мен ренжімеймін. - Кір, кемпір, Жұмекең рұқсат берген соң, несіне тоқталасың. - Ия, шын айтам. Шала ғой, мен бұрын да шалып жүрмін ғой... құдай қабыл қылса махрұм қылмас... - Қой, мені әуре қылма... - Неге? - Соны қалай шалатынын да, намазын қалай оқитынын да білмеймін. * * * Алдыңғы қатардағы ақ отаудан бұралып бір келіншек шықты. Басында шетін кестелеген шашақгы көгілдір жаулық. Неше түрлі асыл тұмаршалар қадаған көк пүліш қамзолдың төсі неше түрлі асыл ілгек, алқым баулармен безелген. Тысқа шығып біраз тұрды да: - Еркежан, - деді. Үйден 16-17 шамасындағы бұралған әдемі қыз шықты. Үсті-басы малынып тұр. Келіншек күлімсіреп: - Суға барайық. Айдарлым да келе жатыр екен, - деді. Қыдырып жүрген бір-екі жігіт арт жағынан келіп келіншекті қытықтап қалды. - Қойшы, ибай, ұятты... - Мұнша безеніп қайда барасың... - Айттаймын... - Байы үйде жоқ болған соң құтырып жүргенін көрмеймісің, - деп екінші жігіт күлген болды... * * * Терлеп-тепшіп, үйінің көлеңкесінде ақ текесін сойып жатқан Молдағалидың қасына Уәли келді. - Айт кұтты болсын. - Айтсын... - Немене, сен тоқтынды саттың ба? - Жоқ. - Маған сатшы, әжеме құрбан шалдырайын. - Ақша дабай. - Күз аларсың. - Болмайды. Уәли кеткен соң Молдағали текенің терісін жұдырықтап жатып: - Аштан өлейін деп жүріп, айтта несі бар екен, алдап апарып сойып бір тоймақ қой, - деп күлді... II Ауылдан оңаша, томардың жел жағында үш қара үй тұр. Маңайында қыбыр еткен мал да жоқ, ызындаған маса да жоқ, асылған қазан да жоқ, кезіп жүрген адам да жоқ... Күнбатыс жақ шеттегі үйдің көлеңкесінде, үсті-басы өрім-ерім болып бүкшиіп он екі-он үш жасар бір кыз бала мен бір орта жасты әйел отыр.Жүздері сарғылт, көздері ісіңкі... «Уф!» деп күрсінеді. Әлденені ойлайды... Айдай әлем қуанып жатқан «айт» оған азап секілді. Бар айтатыны: - Сорлады-ау, сорладық-ау... Ауыл жақтан ақсандай басып орта жастағы бір еркек келеді.Киімі алым-жұлым, мойнында дорба. - Қатын, Бәкен қалай? - Не қалайын сұрайсың, сорлады ғой. - Немен, қайтты ма? - Қайтты. Көлеңкеге сылқ етіп құлай кетті, жылады. - Ақыр байдың түбі аштан өлер деген осы екен-ау... Зейнеп ше? - Кірпігі қимылдап жатыр еді, не болғанын білмеймін. - О да өлген шығар. Мойнындағы дорбаны алып жерге тастай берді, ішінде бірдеме бар секілді. - Бірдеме таптың ба әлде? - Мардымды нәрсе жоқ. Тырдай жалаңаш алты-жеті жасар бір ұл, бір қыз бала тысқа шыға келді. Қапшықтан алып жатқан домалақ малдың терісін көріп екеуі бірдей тарпа бассалды. Таласты. - Қойындар, кұрғырлар. Мә, біреуіңе жүректің құлағы бар. - Күнімен жүргендегі әкелгенің осы ма, - деді қатыны. - Е, қайтейін, бермеген соң... мынау текенің ені... Мынау жүректің құлағы... мұны да итке лақтырған жерінен алдым...Жұрттан қайыр кеткен ғой... құрбандарының қанын бер деп едім, Ұлбала бәйбіше айқай салды: «Былтырдан бері асырағаным жетер» деп... не бергенін қайдан білейін... - Ай, сорлысың-ау, мана өзім барғанда ішек-қарнын аршып бірталай нәрсе әкелетін едім, аурудан шыға алмадым ғой...