Кантрольная тэставая работа за 10 клас ВЫНІКОВЫ ТЭСТ ЗА 10 КЛАС
А1. Адзначце словы, вымаўленне якіх не супадае з напісаннем:
у спрэчцы;
скібіна;
з ліпеня;
разьбяр;
ураджай.
А2. Адзначце радкі, дзе абедзве падкрэсленыя галосныя з’яўляюцца націскнымі:
азалія, шуфель;
сівізна, украінец;
эксперт, цяжар;
цьмяны, фартух;
маленькі, прадзед.
А3. Адзначце словы, у якіх пішацца літара а:
сальфеджы_;
прор_зь;
ветэ_ран;
в_астразубы;
бухгалт_р.
А4. Адзначце словы, у якіх пішацца літара у:
бакала_р;
на _року;
земле_ладальнік;
індывіду_м;
паехаў _ вёску.
А5. Адзначце словы, у якіх пішацца апостраф:
пад_ём;
шматмоў_е;
грыл_яж;
аб_ехаць;
раз_юшаны.
А6. Адзначце выпадкі правільнага чаргавання зычных у аснове слова:
берагу – беражэш;
вуха – у вусе;
трывога – у трывозе;
прасіць – прашу;
плямінка – плямінке.
А7. Адзначце словы, якія пішуцца з вялікай літары:
Лопе дэ (В,в)ега;
(М,м)ікалаеўшчына;
туманнасць (А,а)ндрамеды;
вядомы (П,п)ушкініст;
(К,к)андыдат педагагічных навук.
А8. Адзначце выпадкі, у якіх выдзеленыя словы ўжыты ў пераносным значенні:
шчабятаў хлопчык;
калючае слова;
вострая сякера;
кіслы яблык;
заліцца чырванню.
А9. Адзначце сінанімічныя рады:
разумны, мудры, таленавіты;
дрэнны, кепскі, нікчэмны;
мароз, замаразкі, марозіць;
носчык, носьбіт;
імгненне, момант, міг.
А10. Адзначце словы, якія пішуцца разам:
1) паветра_ачышчальнаяя ўстаноўка;
2) авія_канструктар;
3) паў_Еўропы;
4) буда_кашалёўскі аўтобус;
5) высока_паэтычны твор.
А11. Адзначце назоўнікі з канчаткам -у(-ю):
ступень бакалаўр_;
няма патэнт_;
у рэзерв_;
прыгожы з твар_;
старонкі тэкст_.
А12. Адзначце выпадкі, у якіх дапушчаны памылкі ў дапасаванні да роду назоўнікаў:
пачарнелы каліўе;
з запявалай Сашам;
прыйшла дэпутат Патапава;
плеценае пано;
згубленая рукапіс.
А13. Адзначце дзеясловы, якія ўжываюцца з канчаткамі –уць, -юць у форме 3-й асобы множнага ліку цяперашнягаа часу:
блукаць;
бачыць;
лавіць;
хацець;
марыць.
А14. Адзначце лічэбнікі, якія запісаныы правільна:
сямнаццатая вясна;
восемдзесят школ;
пяццюдзесяццю выканаўцамі,
абедзвюма сёстрамі;
трымястамі рублямі.
А15. Адзначце сказы, у якіх на месцы пропуску трэба ўжыць займеннік цябе:
Мой нізкі паклон _ , зямля, на якой я з’явіўся на свет.
Я сумую па _, мой родны горад.
Я пазнаю _ па тваёй ласкавай усмешцы.
Новы светлы час прыйшоў - перакрэсліў ён мой шлях да _.
Хто ж _ табе паверыць?
А16. Адзначце правільна ўтвораныя і запісаныя дзеепрыметнікі:
купленныя;
адзетыя;
пасеянае;
адпрасаваныя;
падстаўляны.
А17. Адзначце сказы, у якіх дзеепрыслоўі ужыты правільна:
Пабываўшы ў кабінеце дырэктара, дзеці зрабілі правільныя вывады.
Прыходзячы раніцай на заняткі, у класе заўсёды было яшчэ цёмна.
Дразды, пераймаючы салаўіныя пералівы, сустракалі раніцу адмысловым перасвістам.
Даведаўшыся пра вызваленне Мінска, нас акрыліла надзея хутка вярнуцца ў родныя мясціны.
Пісаўшы работу, я ўвесь час аб нечым думаў.
А18. Адзначце прыслоўі і блізказначныя ім словы, якія пішуцца асобна:
паварочвала (на) права;
выгляд (з) надворку;
узяць (пад) паху;
(рамантычна) настроены;
(па) сваяцку прыязны.
А19. Адзначце сказы, у якіх часціца не пішацца асобна:
Але быў салаўіны вечар, і прытварацца (не) варта. Стаю, які ёсць, перапоўнены радасным болем.
Яшчэ (не) раз у час трывожны ўспомню край, дзе мы раслі.
Максім падумаў, што ён цяпер зусім (не) патрэбны.
(Не) далёка, па той бок дарогі, хтосьці заспяваў.
Спякота была (не) сцерпная, рэдка такая здараецца ў чэрвені.
А20. Адзначце сказы, дзе пішацца ні:
Н_ злічыць у небе ясных зорак.
Іван мне н_ сват н_ брат.
Рука ў яе была лёгкая: што н_ пасадзіць – усё расце.
Хоць н_ труслівы я дзяціна, але затросся, як асіна.
Як бы цяжка н_ было, ведай: шчасце прыйдзе.
Калісьці бабры сяліліся па ўсёй Беларусі. Пра гэта сведчыць шмат якія геаграфічныя назвы. Горад Бабруйск, рака Бабёр, сяло Бобрыкі, вёскі Бабровічы, Бабры.Бабры будуюць хаткі на вадзе. Звонку іх жыллё нагадвае кучу галля. Знізу і знутры хатка моцна сцэментавана глеем. Бывае воўк спрабуе разбурыць кіпцюрамі хатку, але гэта яму не пад сілу. Калі ж хто і разбурыць хатку, бабёр заўсёды паспее ўцячы праз падводны ход. І ўсё ж бабрам пагражае выміранне. Занадта вялікі попыт на іх футра.Для аховы гэтых звяроў у Беларусі створаны запаведнікі. Паляванне на іх забаронена. Бабры зноў хутка рассяляюцца на нашых рэках.
Родны кут самае мілае, прыгожае месца на зямлі. Тут самая прыгожая прырода, самыя цікавыя казкі, самыя прыгожыя і добрыя людзі. Тут усё сваё, такое роднае і каханае.
У кожнага чалавека ёсць свой родны кут, куды хочацца ўвесь час вярнуцца. Чаму гэта месца так цягне да сябе? Чаму многія тужаць аб ім на чужбіне? Напэўна, таму, што знаёмства з навакольным светам ўпершыню адбывалася менавіта ў гэтых краях. Маленькі чалавек упершыню тут убачыў сонца, пачуў шум дажджу, пайшоў у школу, здабыў сяброў.
Родны кут самае прыгожае месца на зямлі, тут жывуць самыя добрыя людзі. А колькі ўсяго цікавага тут было, колькі добрых успамінаў звязана з гэтым месцам. Тут родны дом, дзе мама чакала са школы. Прыходзіш дадому, а на стале румяныя блінцы з малаком. Што можа быць смачней?
Дзе б ні быў чалавек, у якой куток зямлі ён бы не зайшоў, ён заўсёды будзе ўспамінаць свой родны кут, такі прыгожы і каханы. Прырода, радзіма, народ, крыніца – словы аднаго кораня. Зямля і чалавек непадзельныя. Дык чаму ж мы, сённяшнія, аглохлі і аслеплі? Паветра мы заўважаем тады, калі яго пачынае не хапаць. Мы прывыклі, што свет зялёны. Ходзім, мнем, топчым, завальваем плітамі і каменеем прыроду. Падумаеш ! Травы шмат. На ўсіх хопіць. Не, гэта мы збяднелі. У сябе скралі.
Мяне абураюць чалавечая жорсткасць, абыякавасць. Многія наіўна мяркуюць на наш век хопіць. А нашым дзецям, унукам што пакінем ?
Адзін за адным знікаюць на зямлі цэлыя віды жывёл, птушак, раслін. Сапсаваныя рэкі, азёры, моры. Мы падобныя на дзікуноў. А калі б зямля ўмела гаварыць? Хочацца крыкнуць: «Чалавек, спыніся! Абарані сваю маці! » Як тут не ўспомніць нашых продкаў, якія, прыпадаючы да зямлі, прасілі дапамогі, абароны, сілы мудрасці. І зямлёй вылечваюцца раны і жывой, і мёртвай вадой. Прыпадзем да зямлі і мы, папросім прабачэння.
Счарсцвелі, агрубелі, перасталі слухаць музыку вясновага капяжу, журчашчага пад лёдам ручайку, радавацца сонцу, надыходзячаму дню. А можа, мы і прыйшлі ў гэты цудоўны свет, каб радавацца і здзіўляцца. Здзівішся – распусцяцца кветкі, песні жаўрука ў небе загучаць увідзіш сіні аблокаў – і напоўніцца чалавечая душа дабрынёй і прыгажосцю. Цяпер ты багаты. Бяжы, дзяліся хутчэй сваімі скарбамі з іншымі і памятай : гэта зямля цябе трымае ў сваіх далонях, песціць і гадуе, як клапатлівая маці .