у кожнага сваи меркаванни да пуцеу вызвалення бацькаушчыны. у творы янки купалы "раскиданае гнядо" аписваюцца найбольш распаусюджаныя спосабы барадзьбы з няпраудай. у гэтым творы больш за усе я згодна з сымонам. ен дабивауся прауда праз суд и николи не просиу пана.геты быу горды, упэуняны у сабе малады чалавек, яки канчау справу бацька, якая заключалась у тым, каб праудай вярнуць сабе зямлю. мне так здаецц, што яго спосаб найбольш эфектыуны за инших. вось напрыклад зоська дабивалась прауды праз каханне да панича. на гэтым шлху яна быццам бы аддавала сабе у жертву, ккб вярнуць жылле, родную зямлю и сваей сямье. яче свой шлях вызваленнябацькаушчыны мей данилка. ен личыу, што трэба зрабиць скрыпачку. яна дапаможаяго сямьи забыцца пра гора и исци далей па сваим жыцци. гэты спосаб мне падабаецца. музыка зайседы чалавеку у складаных абставинах. няхай яна и не рашае самоа гора, але забыцца пра яо на нейки час.
янка купала зауседы личый, што итаратура гэта спосаб казаць людзям усю прауду. я згодна з янки купалам. мне вельми падабаюцца яго творы, бо у их можна дазнацца усю прауду, што адбывалася у той час. янка купала быу адным з самых ярких письменникй таго часу, яго паважали нават усе селянины, нават, и зараз яго паважае увесь беларуски народ, у тым лику и я.
Прафесар універсітэта Паркер Уілсан знаходзіць на вакзале шчанюка , адпраўленага з Японіі ў Амерыку . Так як ніхто за ім не з'яўляецца , Паркеру даводзіцца пакінуць шчанюка ў сябе. За той час , што сабака жыве ў прафесара , паміж імі ўзнікае моцнае сяброўства. Паркер вельмі моцна прывязваецца да свайго новага прыяцеля . Кожны дзень Хатiка праводзіць гаспадара да вакзала , калі той адпраўляецца на працу , а ўвечары прыходзіць да вакзала , каб сустрэць яго . У адзін з дзён прафесар раптоўна памірае на лекцыі ў універсітэце ад сардэчнага прыступу . Не дачакаўшыся гаспадара , Хатико працягваў прыходзіць на станцыю , не прапускаючы ні дня. Нягледзячы на тое , што сабаку спрабавалі забраць сваякі прафесара, ён нязменна працягваў вяртацца на станцыю . Мясцовыя гандляры і чыгуначнікі падкормлівалі Хатiка , захапляючыся яго упартасцю і адданасцю. Неўзабаве аб незвычайным сабаку даведаюцца газетчыкі , і Хатiка становіцца героем прэсы. Да канца сваіх дзён Хатiка штодня прыходзіць на станцыю да прыбыцця цягніка , і чакае да самага вечара , што вось-вось яго гаспадар выйдзе з чарговага цягніка. Ён так і не прыходзіць , але Хатiка - верны сабака - не пакідае свайго месца. На той станцыі адданы сабака і памёр, не дачакаўшыся гаспадара.
извини, нету и. так что там уже сама подставишь.
у кожнага сваи меркаванни да пуцеу вызвалення бацькаушчыны. у творы янки купалы "раскиданае гнядо" аписваюцца найбольш распаусюджаныя спосабы барадзьбы з няпраудай. у гэтым творы больш за усе я згодна з сымонам. ен дабивауся прауда праз суд и николи не просиу пана.геты быу горды, упэуняны у сабе малады чалавек, яки канчау справу бацька, якая заключалась у тым, каб праудай вярнуць сабе зямлю. мне так здаецц, што яго спосаб найбольш эфектыуны за инших. вось напрыклад зоська дабивалась прауды праз каханне да панича. на гэтым шлху яна быццам бы аддавала сабе у жертву, ккб вярнуць жылле, родную зямлю и сваей сямье. яче свой шлях вызваленнябацькаушчыны мей данилка. ен личыу, што трэба зрабиць скрыпачку. яна дапаможаяго сямьи забыцца пра гора и исци далей па сваим жыцци. гэты спосаб мне падабаецца. музыка зайседы чалавеку у складаных абставинах. няхай яна и не рашае самоа гора, але забыцца пра яо на нейки час.
янка купала зауседы личый, што итаратура гэта спосаб казаць людзям усю прауду. я згодна з янки купалам. мне вельми падабаюцца яго творы, бо у их можна дазнацца усю прауду, што адбывалася у той час. янка купала быу адным з самых ярких письменникй таго часу, яго паважали нават усе селянины, нават, и зараз яго паважае увесь беларуски народ, у тым лику и я.
извини если что не так. я старалась)
Прафесар універсітэта Паркер Уілсан знаходзіць на вакзале шчанюка , адпраўленага з Японіі ў Амерыку . Так як ніхто за ім не з'яўляецца , Паркеру даводзіцца пакінуць шчанюка ў сябе. За той час , што сабака жыве ў прафесара , паміж імі ўзнікае моцнае сяброўства. Паркер вельмі моцна прывязваецца да свайго новага прыяцеля . Кожны дзень Хатiка праводзіць гаспадара да вакзала , калі той адпраўляецца на працу , а ўвечары прыходзіць да вакзала , каб сустрэць яго . У адзін з дзён прафесар раптоўна памірае на лекцыі ў універсітэце ад сардэчнага прыступу . Не дачакаўшыся гаспадара , Хатико працягваў прыходзіць на станцыю , не прапускаючы ні дня. Нягледзячы на тое , што сабаку спрабавалі забраць сваякі прафесара, ён нязменна працягваў вяртацца на станцыю . Мясцовыя гандляры і чыгуначнікі падкормлівалі Хатiка , захапляючыся яго упартасцю і адданасцю. Неўзабаве аб незвычайным сабаку даведаюцца газетчыкі , і Хатiка становіцца героем прэсы. Да канца сваіх дзён Хатiка штодня прыходзіць на станцыю да прыбыцця цягніка , і чакае да самага вечара , што вось-вось яго гаспадар выйдзе з чарговага цягніка. Ён так і не прыходзіць , але Хатiка - верны сабака - не пакідае свайго месца. На той станцыі адданы сабака і памёр, не дачакаўшыся гаспадара.